Ostateczna akcja likwidacja getta została przeprowadzona 17 grudnia 1942 roku, miasto ogłoszono Judenfrei. Mordu dokonano w miejscu poprzedniej zbrodni. Według rosyjskich badaczy Niemcy rozstrzelali między 3000 a 5000 osób. 700 osób wysłano do obozu pracy pod Mołodecznem, a od 300 do 800 do obozu pracy Organisation Todt pod Baranowiczami. Żydów z obozu Todt zamordowano w dniach 5–6 listopada 1943 roku na terenie niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego nieopodal wsi Kołdyczewo w rejonie baranowickim.
Jednym z głównych likwidatorów getta był szef Policji Bezpieczeństwa i SD Untersturmführer SS Waldemar Amelung, pochodzący z nadbałtyckiego obszaru ZSRR.
Przez baranowickie getto przeszło około 12 tys. Żydów, a tylko około 750 więźniom udało się uciec. Jedynie 250 osób zdołało przeżyć na miejscu i doczekać wyzwolenia w lipcu 1944 roku.
Przypisy
Bibliografia Šerman B., „Baranivičskoe getto; Koldyčevskij lager’ smerti; Spravka-charakteristika krupnych prestuplenij fašistov v gor. Baranoviči i rajone v 1941-1944 gg.”, Baranowicze 1997 Ioffe, Emanuil, „Belorusskie evrei: tragediâ i geroizm: 1941-1945”, Mińsk 2003
Linki zewnętrzne Wirtualny Sztetl Getto w Baranowiczach
Kategoria:Getta żydowskie w Komisariacie Generalnym Białoruś Kategoria:Getta żydowskie w okupowanej Polsce Kategoria:Historia Baranowicz