Owe zeznania i relacje są bezcennym świadectwem zbrodni dokonanych przez Niemców na Woli i w innych dzielnicach Warszawy.
Kommando z ulicy Litewskiej thumb|Dom Sierot po Robotnikach przy ulicy Litewskiej 14, siedziba wychowawczego obozu pracy
Podobną pracę jak członkowie Verbrennungskommando wykonywali więźniowie wychowawczego obozu pracy policji bezpieczeństwa, ulokowanego w budynku dawnego Domu Dziecka im. Baumanów przy ul. Litewskiej 14 w Śródmieściu Południowym. Niemcy zmusili ich do palenia zwłok ofiar masowych egzekucji przeprowadzanych na terenie Ogródka Jordanowskiego przy ul. Bagatela oraz w pobliskich ruinach Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych.
Więźniowie początkowo palili zwłoki w Ogródku Jordanowskim, na stosach na wolnym powietrzu. Później urządzono prymitywne krematorium w kotłowni gmachu GISZ.
Więźniowie wyznaczeni do pracy przy zacieraniu śladów zbrodni byli izolowani od pozostałych Polaków więzionych w gmachu przy ul. Litewskiej. Co osiem dni niewielkie komanda zajmujące się paleniem zwłok były rozstrzeliwane celem likwidacji niewygodnych świadków.