Jan Radomiński wyjechał w 1714 do nadanego Leszczyńskiemu księstwa Zweibrücken. W 1719 z nim i jego rodziną do Francji w Wissembourgu. Gdy w 1725 córka Stanisława Maria Leszczyńska została żoną Ludwika XV i królową Francji, przebywał w Chambord. W 1732, gdy Leszczyńscy uzyskali z nadania Ludwika XV tytuł książąt Lotaryngii i Baru, zamieszkał z nimi w Lunéville. Był w Parti dévot – w konserwatywno-chrześcijańskiej frakcji na dworze francuskim w XVIII wieku, w opozycyjnej wobec filozofów (les philosophes Parti philosophique – Voltaire, Diderot) i ich protektorki Madame de Pompadour.
Przebywał też na tym dworze, gdy walka stronnictw rozpoczęła się, a po przyjeździe na dwór Madame de Pompadour (1745), przybrała na sile szczególnie w latach pięćdziesiątych, gdy powstawała Wielka encyklopedia francuska. Szefem parti dévot była de facto pobożna królowa Maria Leszczyńska, a należał do niej m.in. Emmanuel de Vignerot du Plessis i Jan Radomiński, który był ważnym przeciwnikiem oświeceniowego projektu Diderota i d’Alemberta.
Bibliografia Biografia w iPSB