thumb|Pierowska i Andriej Żelabow w czasie procesu Sofja Lwowna Pierowska, ros. Софья Львовна Перовская (ur. w Petersburgu, zm. tamże) – rosyjska rewolucjonistka, działaczka Narodnej Woli. Współorganizatorka zamachów na cara Aleksandra II, w tym zakończonego powodzeniem ataku z 13 marca 1881 rokuDalej wszystkie daty dzienne według nowego stylu..
Życiorys Pierowska była córką , generał-gubernatora Petersburga, jednak już w młodym wieku zaangażowała się w działalność w tajnych organizacjach antycarskich i przestała utrzymywać kontakt z rodziną. Licząc sobie 16 lat, wstąpiła do kursów ałarczinskich, które otwarte zostały w 1869 roku. Na tych kursach Pierowska ujawniła zdolności matematyczne i należała do najpilniejszych studentek. Ukończyła kursy ałarczinskie z dyplomem nauczycielki i , w latach 1872–1874 pracowała zawodowo w Samarze, Twerze i Symbirsku, cały czas będąc aktywną w ruchu narodnickim. Szczególnie angażowała się w organizację materiałów i spotkań propagandowych. W 1874 roku została z tego powodu osadzona w Twierdzy Pietropawłowskiej, a w 1878 roku sądzona w związku z tzw. procesem 193. Skazana na zesłanie do guberni ołonieckiej, zdołała zbiec z transportu. Rozczarowana co do dotychczasowych metod działania narodników, wstąpiła do Narodnej Woli, popierając terrorystyczne metody walki z caratem.