Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Kampali.
Historia Początki W 1931 roku pionierzy Robert Nisbet i David Norman przybyli z Afryki Południowej do Kampali, rozpoczynając działalność kaznodziejską w Ugandzie. Rozpowszechniali literaturę biblijną oraz pozyskiwali prenumeratorów „Złotego Wieku” (obecnie „Przebudźcie się!”), po czym udali się w głąb Afryki samochodem. W 1935 roku z Tanganiki do Kampali przybyło dwoje pionierów – małżeństwo Gray i Olga Smith, zaś Robert Nisbet ze swoim bratem George’em prowadzili działalność w Kenii. W ciągu dwóch miesięcy w Kampali rozpowszechnili ponad dwa tysiące książek i broszur oraz zorganizowali 6 zebrań publicznych. Wtedy też gubernator wydał im nakaz opuszczenia Ugandy, więc udali się do Roberta i George’a Nisbetów do Kenii, a później razem wrócili do Afryki Południowej.
W roku 1950 młode małżeństwo Kliminsterów, brytyjskich głosicieli, wznowiło działalność, dzięki czemu wkrótce dwie rodziny obcokrajowców mieszkających w Ugandzie (z Grecji i Włoch) zostały Świadkami Jehowy. W grudniu 1952 roku Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel podczas pobytu w Nairobi w Kenii podjęli decyzję o utworzeniu w Kampali pierwszego zboru.