thumb|Nekrolog Aleksandra Bernatowicza w „Kurjerze Warszawskim” thumb|Grób Aleksandra i Emilii Bernatowiczów na Cmentarzu Powązkowskim Aleksander Bernatowicz, (ur. 1858Według Piotra Staweckiego urodził się w roku 1853., zm. 11 marca 1920 w Warszawie) – generał podporucznik lekarz Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich.
Życiorys Urodził się w 1858 w ówczesnym powiecie janowskim guberni lubelskiej, w rodzinie Feliksa. Był wnukiem Feliksa Aleksandra Bernatowicza, pisarza i autora powieści historycznych. Uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Lublinie, a potem studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Kijowskiego. Doktoryzował się na Akademii Medycznej w Petersburgu.
Od 5 lutego 1877 roku pełnił służbę w armii rosyjskiej. 6 grudnia 1911 został mianowany rzeczywistym radcą stanu (ros. действительный статский советник), który był równorzędny randze generała majora w armii i kontradmirała w marynarce wojennej. W 1913 roku był naczelnym lekarzem VI Korpusu Armijnego w Łomży. W 1917 roku został naczelnym lekarzem I Korpusu Polskiego w Rosji oraz inspektorem sanitarnym rejonu zajętego przez Wojsko Polskie.