Zupełność – cecha obiektu, polegająca na tym, że nie trzeba niczego do niego dodawać. To znaczenie jest uściślane w wielu dziedzinach.
Zupełność w logice W logice, semantyczna zupełność jest odwrotnością poprawności systemu formalnego. System formalny jest „semantycznie zupełny”, jeśli wszystkie tautologie są twierdzeniami, a „poprawny” gdy wszystkiego jego twierdzenia są tautologiami. Kurt Gödel, Leon Henkin, i Emil Post wszyscy opublikowali dowody zupełności. (Patrz Historia tezy Churcha–Turinga.) System nazywa się niesprzeczny, jeśli nie istnieje w nim dowód zarówno dla P, jak i zaprzeczenia P.
Dla systemu formalnego S w języku formalnym L, S jest semantycznie zupełny, lub po prostu zupełny wtedy i tylko wtedy, gdy, każdy logicznie poprawny wzór z L (każdy wzór będący prawdziwym w ramach każdej interpretacji L) jest twierdzeniem w S. To znaczy że, Hunter, Geoffrey, Metalogic: An Introduction to the Metatheory of Standard First-Order Logic, University of California Pres, 1971..
System formalny S jest silnie zupełny, czy też inaczej mówiąc zupełny silnie, wtedy i tylko wtedy, gdy, dla każdego zbioru założeń T, każdy wzór wynikający semantycznie z T może zostać wyprowadzony z T.