Jerzy Wojciech (ur. 19 kwietnia 1777 w Toruniu, zm. 11 czerwca 1843) od lipca 1783 był uczniem w warsztacie ojca, a 1 lipca 1794 przedłożył w cechu pracę czeladniczą, rysunek przedstawiający postać z mitologii antycznej. Praca ta zachowała się w zbiorach Archiwum Państwowego w Toruniu, w odróżnieniu od prac mistrzowskich Jerzego Wojciecha Jacobiego, którymi były obrazy Cypria i Adonim oraz Sulgencjusz. Żonaty z Albertyną Getke (Gertke), Jerzy Wojciech prowadził w Toruniu własny warsztat malarski. Synami jego byli malarze toruńscy Jan Bogumił młodszy (ur. 27 maja 1806 w Toruniu, zm. 12 grudnia 1884), Teodor Napoleon (1807-1867) oraz Juliusz Aleksander (ur. 17 lutego 1813 w Toruniu, data śmierci nieznana).
Pozostałymi członkami rodziny, którzy zajmowali się malarstwem, byli Antoni (ur. 16 lipca 1838, zm. 26 sierpnia 1872 w Ciechocinku, syn Jana Bogumiła młodszego), Feliks Antoni (ur. 2 czerwca 1812 w Toruniu, data śmierci nieznana, syn Karola Dominika), Gustaw (ur. 1835 w Grudziądzu, zm. 31 grudnia 1913, syn Teodora Napoleona) oraz Herman (ur. 9 marca 1876 w Toruniu, data śmierci nieznana, syn Gustawa). Dokładne pokrewieństwo nie jest znane w przypadku kilku innych malarzy Jacobich: Szymona (ucznia Jana Bogumiła starszego w pierwszych latach XIX wieku), Walentego (ur. ok.