Od 25 sierpnia 1941 roku 3 batalion strzelców karpackich przejął obronę w II rzucie na tzw. „linii niebieskiej” luzując batalion australijski, częścią sił rozbudowywał umocnienia polowe na zajmowanej pozycji, częścią sił prowadził prace porządkowe w porcie, na lotnisku i umacniał szpital w twierdzy. Od 28 sierpnia kadra dowódcza batalionu rozpoczęła przejmowanie odcinka w I rzucie obrony tzw. „linii czerwonej”. W okresie od 27 sierpnia do objęcia przez batalion obrony na I linii poległo 2 żołnierzy batalionu, w tym dowódca 2 kompanii strzeleckiej, a 3 zostało ciężko rannych. Nocą 4/5 września 1941 r. batalion całością sił przejął obronę odcinka frontu na tzw. „czerwonej linii” o szerokości ok. 9 km. Podjęte działania patrolowe i wypady na stanowiska włoskiej 17 Dywizji Piechoty „Pavia” przyniosły straty w postaci utraty 2 jeńców i 1 rannego. Nocą 29/30 września 3 bsk został zluzowany przez batalion australijski i przeszedł na odpoczynek w rejon fortu Pilastrino przyjmując uzupełnienie w postaci 21 żołnierzy Polaków byłych legionistów francuskich z Legii Cudzoziemskiej z Syrii. Wieczorem 3 października „karpatczycy” z 3 batalionu przejęli najcięższy odcinek szerokości 1 km na tzw. „Wyłomie” Ras El Medauar od australijskiego 2/48 batalionu piechoty.