Przeciwnikiem batalionu byli do 20 października strzelcy ze 104 i 115 pułków strzeleckich niemieckiej 21 DPanc., potem pułk bersaglierów przydzielony do 27 DP „Brescia”. Batalion prowadził umacnianie zajmowanego odcinka obrony, zbierał i wykorzystywał pozyskaną dodatkowo broń strzelecką i artyleryjską, prowadził obserwację i akcje patrolowe. Żołnierze batalionu pojmali 1 jeńca dowódcę włoskiego patrolu księcia Colonna, jednocześnie ze stanu 3 baonu poległo 5 żołnierzy, a 6 zostało rannych. 13 listopada kompanię odwodową batalionu wizytował Naczelny Wódz gen. broni W. Sikorski. W dniu 17 listopada na skutek ulewy i jej skutków na odcinku „Wyłomu” w liniach polskich i włoskich nastąpił do 19 listopada samorzutny rozejm. W związku z zaciętymi walkami na innych odcinkach obrony twierdzy, mającymi na celu odblokowanie Tobruku. Na odcinku obrony batalionu żołnierze prowadzili walkę ogniową z obsadą nieprzyjaciela oraz akcję patrolową. 25 listopada na odcinek batalionu wyszło silne natarcie jednostek oblegających, w trakcie odpierania tego natarcia poległo 2 żołnierzy, a 3 zostało rannych. Pozycje 3 bsk były 27 listopada intensywnie ostrzeliwane przez lotnictwo w wyniku czego poległ jeden żołnierz. Nocą 2/3 grudnia 1941 r. swoimi odwodami 3 batalion przejmuje część odcinka sąsiedniego batalionu czechosłowackiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 3 Batalion Strzelców Karpackich · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.