Bitwa Rankiem 26 sierpnia Niemcy przybyli i zaatakowali II Korpus. W przeciwieństwie do bitwy pod Mons, gdzie większość strat zadanych przez Brytyjczyków pochodziła z ostrzału karabinowego, bitwa pod Le Cateau była bitwą artyleryjską, w której ujawniła się niszczycielska siła, z jaką piechotę nacierającą na otwartym terenie może razić nowoczesna, szybkostrzelna artyleria strzelająca pociskami odłamkowymi. Brytyjczycy rozmieścili swoje działa około 50–200 m za piechotą, podczas gdy niemiecka artyleria prowadziła ogień pośredni z ukrytych pozycji. Z działami ustawionymi tak blisko własnej piechoty, Brytyjczycy nieumyślnie zwiększyli skuteczność niemieckiego ognia artyleryjskiego, ponieważ pociski wycelowane w brytyjską piechotę równie łatwo mogły trafić również w brytyjskie armaty.
thumb|Współczesna mapa obszaru Le Cateau Brytyjska 5 Dywizja znajdowała się na prawym skrzydle, po południowej stronie drogi Le Cateau – Cambrai, między Inchy i Le Cateau. 3 Dywizja znajdowała się w centrum, między Caudry i Inchy, a 4 Dywizja na lewym skrzydle, na północnym brzegu rzeki Warnelle. Droga była miejscami zagłębiona, co zapewniało niewystarczające pole ostrzału na większe odległości, a w wielu miejscach Niemcy mogli zbliżyć się do brytyjskich pozycji niezauważeni.