Wierżbnickiego, lecz faktycznie jego status nie był określony. Do 21 sierpnia nie było większych bojów z bolszewikami. Od 22 sierpnia doszło natomiast do ciężkich walk na północ od Ałapajewska.
Walki 16 pułku strzelckiego 13 września 1918 r. rozkazem płk. P. P. Iwanowi-Rinowa oddział sztabskapitana N. N. Kazagrandi stał się 16 Iszymskim Syberyjskim Pułkiem Strzeleckim w składzie 4 Syberyjskiej Dywizji Strzeleckiej (b. Iszymskiego Oddziału). 17 września uzyskał duży sukces, rozbijając w rejonie wsi Fiedosowo, Mołokowo i Jaczmienowo bolszewików i zdobywając 2 działa polowe, 7 karabinów maszynowych i wiele karabinów ręcznych z amunicją. W celu rozwinięcia natarcia kpt. N. N. Kazagrandi otrzymał dodatkowo batalion 19 Pietropawłowskiego Syberyjskiego Pułku Strzeleckiego, sotnię 2 Syberyjskiego Kozackiego Pułku Kawalerii i baterię artylerii lekkiej. 28 września połączone siły wraz z innymi oddziałami zdobyły Ałapajewsk. Pułk kpt. N. N. Kazagrandi dostał następnie zadanie ścigania uchodzących na północ wojsk bolszewickich. Po kilku bojach 14 października zajął miasto i stację kolejową Wierchoturie, zagrażając poważnie lewej flance bolszewickiej 3 Armii. Do końca października zajął obronne pozycje wokół miasta, utrzymując łączność z 20 Tiumeńskim Syberyjskim Pułkiem Strzeleckim płk. B. M. Czerkasowa.