Etymologia Angielski termin false flag pojawił się w XVI w. jako określenie celowego ukrywania przynależności. W języku morskim false colours oznaczało pływanie pod obcą banderą. Praktyka ta była powszechna w wojnach morskich XVII i XVIII w.: okręt mógł zbliżyć się do celu pod neutralną lub wrogą flagą, ale zobowiązany był podnieść własną banderę przed otwarciem ognia.
W XX w. znaczenie terminu rozszerzyło się na operacje lądowe i wywiadowcze, w których sprawca inscenizuje zdarzenie tak, aby odpowiedzialność przypisano innej stronie. Wielki słownik języka polskiego PAN definiuje zwrot pod fałszywą flagą jako działanie prowadzone w taki sposób, że odpowiedzialność za nie przypisywana jest innemu podmiotowi.
Status w prawie międzynarodowym Prawo konfliktów zbrojnych odróżnia dopuszczalne podstępy wojenne od zabronionych aktów perfidii.
Art. 24 Regulaminu haskiego z 1907 r. (załącznik do ) stanowi, że podstępy wojenne i stosowanie środków niezbędnych do zdobywania informacji o nieprzyjacielu i terenie są dozwolone. Jednocześnie art. 23(b) tego samego Regulaminu zabrania zabijania lub ranienia nieprzyjaciela podstępem (treacherously).