Likbiez (ros: ликбез, „likwidacyja biezgramotnosti”, ликвидация безграмотности) była to kampania likwidacji analfabetyzmu w Rosji w latach 20. i 30. XX wieku (praktycznie do 1939 roku). Mianem likbiez określano także szkoły i kursy ustanowione w trakcie kampanii.
Został wprowadzony dekretem Rady Komisarzy Ludowych z dnia 26 grudnia 1919 roku o likwidacji analfabetyzmu wśród obywateli RFSRR. Według niego wszyscy ludzie w wieku od 8 do 50 lat powinni umieć czytać i pisać w języku ojczystym (opcjonalnie w języku rosyjskim). W celu likwidacji analfabetyzmu powołano w 1920 roku Ogólnorosyjską Nadzwyczajną Komisję do spraw Likwidacji Analfabetyzmu (Всероссийская чрезвычайная комиссия по ликвидации безграмотности), która zarządzała całą kampanią.
Nowa polityka edukacyjna zakładała powszechne, obowiązkowe i bezpłatne szkolnictwo dla dzieci (choć obowiązek wprowadzono dopiero na przełomie lat 40. i 50. XX wieku). Dodatkowo miliony ludzi w małych miastach i na wsi zostały włączone do specjalnych szkół z zakresu umiejętności pisania i czytania. W czasie kampanii powstało 40 000 tego rodzaju szkół (likpunktów, ликпункты), które były centrami kształcenia i likwidacji analfabetyzmu. Ważną rolę odegrał Komsomoł, szczególnie na wioskach, oraz pionierzy.