Ogólnie rzecz biorąc, duża liczba dzieci rezygnowała z nauki języka ojczystego w kolejnych okresach edukacji, w RFSRR roku szkolnym 1962-1963 tylko 27% dzieci w klasach od I-IV uczyło się wyłącznie w języku rosyjskim, a w klasach IX-X było to już 66%.
Jednocześnie propagowano zanikanie różnic narodowościowych i utworzenie nowego społeczeństwa. Nowe założenia narodowościowe przyjęto na Zjeździe KPZR w 1961 roku, nowy program partii zakładał rozwój wszystkich kultur i integrowanie się ich (zbliżenie – сближение), co miało w efekcie doprowadzić do ich połączenia (слияние) i utworzenia nowej kultury.
Lata 60.-80. Era Breżniewa to kolejny etap w historii radzieckiej oświaty. Dla dzieci niepełnosprawnych fizycznie lub psychicznie tworzono osobne szkoły specjalne, zmniejszono liczbę języków narodowych, w których można było się uczyć. Zmieniono oficjalny kurs polityki narodowościowej, połączenie się kultur zastąpiono ich zjednoczeniem (единство), co w praktyce oznaczało zwiększenie rusyfikacji i tworzenie tzw. narodu radzieckiego (Советский народ).