Przykłady historyczne Rzeczpospolita Krakowska (1815–1846) – pomiędzy Imperium Rosyjskim, Królestwem Prus i Cesarstwem Austrii. Belgia (1839–1914) – pomiędzy Francją, Prusami (od 1871 Cesarstwem Niemieckim), Królestwem Niderlandów i Wielką Brytanią. Neutralność Belgii, zagwarantowana traktatem londyńskim, została złamana przez Niemcy w 1914 roku. Afganistan – pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Brytyjskim (nieformalnie w XIX w., formalnie 1907–1917 na mocy porozumienia z 1907). Bayly (2015) wykazał, że niestabilność Afganistanu jako bufora generowała po stronie brytyjskiej „niepewność ontologiczną", prowadząc do interwencji, które same pogłębiały destabilizację. Syjam – pomiędzy Indiami Brytyjskimi a Indochinami Francuskimi. Republika Dalekiego Wschodu (1920–1922) – pomiędzy Rosją Sowiecką a Japonią. Mongolia (od 1921) – pomiędzy Rosją Sowiecką/ZSRR a Chinami (1931–1945 również Japonią poprzez Mandżukuo), od 1991 między Federacją Rosyjską a Chinami. Nepal, Bhutan, Sikkim – pomiędzy Imperium Brytyjskim a Chinami, od 1947 między Chinami a Indiami. Urugwaj i Paragwaj – w XIX w. pomiędzy Argentyną a Brazylią. Finlandia (1944–1991) – pomiędzy ZSRR a państwami NATO. Prowadziła politykę neutralności przy zachowaniu suwerenności wewnętrznej (zob.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Państwo buforowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.