założył w Spółdzielnię Mleczarską. W dniu 23 czerwca 1934 r. został mianowany proboszczem w Mstyczowie, a w 1935 r. wicedziekanem dekanatu sędziszowskiego.
Po ataku Niemiec i Rosji na Polskę we wrześniu 1939 r. został przydzielony do Armii „Kraków”, toczącej walki z Niemcami m.in. w okolicy Sędziszowa i Koniecpola. W dniu 17 września 1939 r. przekroczył granicę polską z Rumunią, gdzie z innymi żołnierzami został internowany, a w dniu 15 stycznia 1940 r. aresztowany i oddany władzom niemieckim. Przebywał m.in. w oflagach VI E w Dorsten, II B w Arnswalde i II C w Woldenbergu, gdzie doczekał się uwolnienia przez armię sowiecką dniu 30 stycznia 1945 roku.
Po powrocie do kraju, mimo ciężkich przeżyć obozowych i nie najlepszego stanu zdrowia, z nominacji ks. bpa Czesława Karczmarka, w dniu 26 lutego 1945 r. został proboszczem w Krzcięcicach. Jednak w okresie przygotowania I Komunii Świętej na dzień 8 lipca 1945 roku został aresztowany. Według relacji siostrzenicy Wiktorii Rutkowskiej, która przyjechał na parafię do pomocy, wieczorem 1 lipca, dwóch mężczyzn poprosiło księdza „do chorego”, a gdy się przygotowywał zabrali go ze sobą. Od tej chwili wszelki ślad po nim zaginął. Wiktoria i Paweł Rutkowscy przedstawili szczegóły aresztowania w Kurii w Kielcach. Potem poszukiwali go na własną rękę.