Pancerniki typu Bretagne – typ trzech francuskich pancerników generacji drednotów, z okresu I wojny światowej, używanych też podczas II wojny światowej.
Historia Okręty były francuską odpowiedzią na nową generację brytyjskich drednotów, z armatami większego kalibru, niż początkowo stosowany 305 mm (tzw. superdrednoty). Stanowiły dalsze rozwinięcie typu Courbet – pierwszych francuskich drednotów, mając generalnie taki sam kadłub, konstrukcję i architekturę. Główną zmianą było powiększenie kalibru artylerii z 305 mm na 340 mm i bardziej racjonalne jej rozmieszczenie – zastąpienie dwóch wież na burtach na śródokręciu przez jedną umieszczoną centralnie, przez co liczba dział w salwie burtowej nie uległa zmianie. Opancerzenie pozostało podobne, zwiększono jedynie pancerz wież. Dodano przegrodę przeciwtorpedową, lecz o niewielkiej skuteczności z uwagi na małą grubość (8 mm).
Okręty budowano na podstawie programu z 1912, w tym roku też położono stępki pod budowę trzech pancerników typu, a wodowano je w 1913. Dzięki temu, że w chwili wybuchu I wojny światowej ich budowa była zaawansowana, zostały ukończone podczas wojny jako jedyne większe francuskie okręty.