Były najsilniejszymi i ostatnimi francuskimi drednotami, gdyż budowę późniejszego typu Normandie anulowano po wojnie.
nazwapołożenie stępki, stocznia wodowanie wejście do służbylos01.07.1912, Brest21.04.191312.09.1915zatopiony 03.07.1940 w Mers el-Kebir01.05.1912, Lorient20.04.191305.06.1915samozatopiony 27.11.1942 w Tulonie„Lorraine”01.08.1912, Saint Nazaire30.09.191327.07.1916wycofany 17.02.1953
Opis i ocena W momencie wejścia do służby, okręty typu Bretagne ustępowały czołowym zagranicznym pancernikom, przede wszystkim w opancerzeniu. Ponadto, w Wielkiej Brytanii zaczęły wchodzić już wówczas do służby pancerniki z artylerią kalibru 381 mm. Działa 340 mm na skutek ograniczonego kąta podniesienia (12°) miały niewielki zasięg 14,5 km, dopiero w 1917 zwiększono kąt podniesienia dział ostatniej wieży na „Lorraine” do 18° i zasięg do 18 km, a pozostałych wież i pozostałych pancerników – po wojnie. Ponadto, słaba była dzielność morska okrętów, ich pokład dziobowy był zalewany przez faleRobert Gardiner (red.): Conway's All the World's Fighting Ships: 1906-1921, US Naval Institute Press, Annapolis, 1985, .