Zadanie rozwikłania danej sprawy kryminalnej jest przedstawione analogicznie do problemu rozwiązywania matematycznego równania. Jeśli jest ono poprawnie sformułowane, a matematyk nie jest w stanie go obliczyć, to oznacza to, że albo nie da się dla niego oszacować zmiennych, albo liczący nie dysponuje odpowiednimi umiejętnościami. Literatura detektywistyczna prezentuje podobny sposób rozwiązywania zagadek i poszlak, dokładnie w analogii do kolejno równania, zmiennych i osoby matematyka. Tym samym naiwny czytelnik może wywnioskować, że w rzeczywistości, jeśli detektyw ma odpowiednie kwalifikacje i dysponuje określonym tropem, będzie on w stanie dojść do niezaprzeczalnej konkluzji, tak jak matematyk. Jeśli więc ten zawodzi, to dlatego, że sprawca dokonał zbrodni w taki sposób, że uniknął zostawienia śladów – tak jak w równaniu, dla którego nie da się oszacować zmiennych – albo dlatego, że detektyw nie był wystarczająco bystry aby poprawnie zlokalizować, złożyć i zanalizować ślady, które miał do dyspozycji – tak jak matematyk, któremu brakuje umiejętności do rozwiązania poprawnie sformułowanego równania.