Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995..
30 września 1782 kościół został ponownie zniszczony przez pożar, a władze austriackie nakazały rozbiórkę jego murów i przeniesienie wszystkich nabożeństw do kościoła Franciszkanów (jednocześnie do kościoła została przeniesiona parafia, jednak jej zarząd nie został przekazany zakonnikom franciszkańskim)Sanok. Materiały do dziejów miasta do XVII w., Adam Fastnacht, opracowanie Feliks Kiryk, s. 300.Według Szematyzmu kościół parafialny spłonął w roku 1782, a sterczące mury rozebrano z polecenia rządu austriackiego w 1788. Plac przykościelny sprzedano. Parafię i nabożeństwa przeniesiono do klasztory Franciszkanów, gdzie była do roku 1874. [w:] SGKPiKS t. X., s. 300.. Jego ruiny zostały rozebrane w 1788 roku. Parafię przeniesiono na ponad sto lat do Kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego„quo facto C. R. Regimen muros ejus dissolvi jussit, areaque disvendita devotionem parochiam ad, qui status usque nunc perdurat.”, [w:] Schematismus D. Ritus Latini Premisliensis. Jasło. 1872. s. 76.. W kościele miał być pochowany Domaradzki podkomorzy sandomierski, syn Gabriela herbu GryfHerbarz polski, tom 3, Kasper Niesiecki, Jan N. de Bobrowicz, s.