Krótka charakterystyka „Klëka” łączyła zagadnienia kulturalne ze społecznymi i politycznymi. Walczyła o ściślejsze związki Kaszub z Polską, ostrzegała przed zaborczością niemiecką i prowokacjami III Rzeszy. Gorąco zwalczała też masonów, Żydów, bolszewików oraz konkurencyjnych działaczy kaszubskich spod znaku „Zrzeszy Kaszëbskiej” (słynny artykuł F. Schroedera „Separatysce” z 1938 r.). Ale mimo tego agresywnego profilu „Klëka” bywa niekiedy uważana za organ umiarkowany.
Jako pismo niezależne, przynajmniej oficjalnie, „Klëka” musiała poświęcać wiele wysiłku na zapewnienie sobie materialnej egzystencji. Wiele miejsca w niej zajmują reklamy, zachęty do prenumerowania pisma, prośby o wpłaty, a nawet swoisty łańcuszek sponsorów. Sposobem na obniżenie kosztów było też z pewnością publikowanie przedruków prasowych, materiałów wydanych wcześniej przez tę samą drukarnię, jak np. kolędy ze zbioru P. Szefki czy zdjęcia i materiały Jana Konrada Kotłowskiego. Ostatnia okładka, z gdańskim Neptunem, jest też powtórką.