„Wiész te co nowégue?”, a potem „Kaszebskij radeljôn pleszcze...” publikował redaktor naczelny F. Schroeder. Informacje z zagranicy, głównie z Niemiec, podawano w rubryce „W sieci...” Popularne były opowiadania L. Roppla pisane pod ps. „Piętów Tóna”. W ramach planowanej serii pt. „Biblioteka Kleki” wydano jego książkę „Na Jantôrowym Brzegu. Powiôstki kaszebskié. Dzél I” (Wejherowo 1939), zbiór opowieści częściowo drukowanych wcześniej w „Klëce” – jedyną samodzielną pozycję cyklu. Wcześniej w postaci wkładek wydano trzyczęściową opowieść J. R. Rąbcy Spór na półwyspie i jedną część opowieści H. Derdowskiego O panu Czorlinsczim... Kilka utworów ogłosił w piśmie popularny lwowski literat Jerzy Bandrowski.
Pokłosie Większość redaktorów i współpracowników „Klëki” przeżyła wojnę i wróciła do pracy kulturalno-społecznej na Kaszubach, a zwłaszcza w Wejherowie. K. Derc, E. Ogórek, J. R. Rąbca, J.K. Kotłowski, P. Szefka i F. Schroeder (który po wojnie zmienił nazwisko na Szreder) organizowali tu życie teatralne i muzyczne, wspierał ich w tym L. Roppel, który stał się znanym publicystą i wydawcą kaszubskim. J. Bianga i J. Ceynowa skupili się zaś na twórczości literackiej. Wielu „klëkowców” publikowało w prasie lokalnej i kaszubskiej, w tym w „Zrzeszy Kaszëbskiej”, „Biuletynie Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego” czy „Pomeranii”.