Janusz Wojciech Gołębiowski (ur. 25 września 1928 w Kielcach, zm. 14 maja 2024 w Warszawie) – polski historyk, ekonomista, badacz zagadnień globalizacji, działacz komunistyczny, nauczyciel akademicki, profesor nauk politycznych.

Życiorys Okres II wojny światowej spędził w Ostrowcu Świętokrzyskim, gdzie ukończył okupacyjne szkoły powszechną (1941) i handlową (1943), po czym pracował jako goniec w Fabryce Wyrobów Ogniotrwałych na Ludwikowie, kontynuując naukę na tajnych kompletach. Po zakończeniu wojny powrócił do Kielc, gdzie w 1947 zdał maturę w Państwowym Liceum Spółdzielczym.

W latach 1947–1950 studiował w Wyższej Szkole Handlu Morskiego w Sopocie, gdzie następnie pracował jako wykładowca i kierownik Katedry w Zakładzie Marksizmu-Leninizmu. W 1952 ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. W latach 1953–1957 odbył studia aspiranckie w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. W 1960 obronił na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie pracę doktorską poświęconą podłożu politycznemu nacjonalizacji przemysłu w Polsce. Za opublikowaną na jej podstawie książkę otrzymał w 1961 Nagrodę Historyczną „Polityki” w kategorii „Prace naukowe i popularnonaukowe” (ex aequo z Czesławem Madajczykiem).