Obok faktu, że autor przedstawia się jako zwierzę, tekst jest pełen wydrukowanych rzekomo przez pomyłkę fragmentów znieważających czytelnika.
Gatunek thumb|Autoportret E.T.A. Hoffmann
Kota Mruczysława poglądy na życie łączą się z tradycją powieści humorystycznych. Książka nacechowana jest więc takimi elementami jak ironia, satyra, czy parodia.
Satyra Przeważa ona w książce, pełnej odniesień do przemysłu związanego ze sztuką, do nauki, do społeczeństwa mieszczańskiego aż po bieżącą politykę. Już w słowie wstępnym Hoffmann podaje się za wydawcę, który poznał osobiście Kota Mruczysława i znalazł w nim „mężczyznę” o łagodnym i miłym usposobieniu. Już tutaj – gdzie następuje słowo wstępne kota, po którym pisze wydawca – Hoffmann stwarza sytuację satyryczną: Mało, że przedłożone są zapiski kota, które znajdują wydawcę, to sam kot jest określany jako „mężczyzna o łagodnym i miłym usposobieniu”.
Ironia We fragmentach tekstu można znaleźć też ataki na społeczeństwo, skierowane są one jednak bardziej przeciw szlacheckiemu usposobieniu, a więc także przeciw obyczajom panującym na dworze księcia Irenäusa. Szczególnie te elementy są ironiczne.