Od 1990 był członkiem Litewskiej Demokratycznej Partii Pracy, zasiadał w jej prezydium i zarządzie, a od 1997 był jej wiceprzewodniczącym. W latach 1990–1992 pełnił funkcję kierownika grupy ds. działalności parlamentarnej w sekretariacie LDDP. W 1992 był referentem frakcji parlamentarnej tego ugrupowania. W 1992 został wybrany do Sejmu z listy LDDP. W latach 1993–1996 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Sejmu.Od 1994 kierował grupą roboczą przy prezydencie do spraw ratyfikacji Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. W latach 1997–1998 był doradcą ds. politycznych prezydenta Algirdasa Brazauskasa.
W 1998 wszedł do Sejmu z listy LDDP po zrzeczeniu się mandatu przez Virgilijusa Bulovasa. Objął funkcję wiceprzewodniczącego frakcji parlamentarnej LDDP. W latach 1999–2000 był wiceprzewodniczącym sejmowej komisji do spraw NATO. W 2000 został wybrany do Sejmu jako kandydat koalicji socjaldemokratycznej (LDDP-LSDP-LRS-NDP). Od 2000 do 2001 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego komisji prawa i praworządności. W 2001 dołączył do współtworzonej przez jego ugrupowanie Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej, w której pełnił m.in. funkcję wiceprzewodniczącego.