Ulica Wojciecha Górskiego – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.

Historia thumb|left|Ulica przed 1939, po prawej Gimnazjum Wojciecha Górskiego Ulica została przeprowadzona w latach 1882–1883 przez posesję Samuela Lewentala. Od 1883 roku nosiła nazwę ulica Hortensja, od imienia żony właściciela nieruchomości. Stanowiła przedłużenie ulicy Złotej w kierunku wschodnim. Komunikację z ul. Nowy Świat zapewniała przechodnia brama kamienicy pod numerem 41 oraz skwerek na jej podwórzu (był to wyłącznie ruch pieszy).

Pierwszym obiektem przy ulicy była siedziba Gimnazjum Wojciecha Górskiego, istniejącego pod nr 2. Gmach, którego autorami byli Artur Göbel i Józef Pius Dziekoński, otrzymał trzy piętra i był wzniesiony przy zastosowaniu dużej ilości elementów odlanych z żeliwa, nowego i modnego wówczas materiału.

W latach 80. przy ulicy wzniesiono kilka zazwyczaj trzypiętrowych kamienic, jednak wszystkie przyćmiła wybudowana w roku 1893 narożna kamienica Emila Wedla przyporządkowana numeracji ulicy Szpitalnej.

Od 1939 roku nazwa ulicy upamiętnia zmarłego w 1935 Wojciecha Górskiego. W latach 30. pod numerem 6 ulicy mieściła się siedziba konsulatów honorowych Meksyku i Salwadoru w RP.