W 1402 Mikołaj zapisał wikariuszom katedry poznańskiej czynsz w wysokości jednej grzywny od sumy głównej 5 grzywien na dobrach Konarzewo.
W latach 1391-1402 właścicielem we wsi był Jasiek z Konarzewa Konarzewski. W 1394 odnotowano, że toczył proces z Więcławem kmieciem z Łodzi, który miał mu uczynić „uprawiznę”. W 1394 zanotowano kolejny proces z Dobiesławem z Trzcielina o Gorszewice.
Dokumenty historyczne odnotowały także zwykłych mieszkańców wsi. W 1418 wspomniano proces sądowy Mikołaja kmiecia z Konarzewa z Jakubem wikarym w Konarzewie. Mikołaj stawił w nim na świadków konarzewskich kmieci Pawła i Mikołaja. W 1418 wspomniano Andrzeja kmiecia konarzewskiego. W 1453 wspomniany został włodarz Michał oraz ławnicy Paweł i Maciej z Konarzewa. W 1460 odnotowany został włodarz Paweł i ławnik Jakub Szyrza. W 1464 Agnieszka z Konarzewa toczyła proces z Łukaszem synem włodarza z Zegrza i zeznała, że przed rokiem w domu balwierza Mikołaja na ul. Wielkiej w Poznaniu została przez tegoż Łukasza pojęta za żonę, po czym współżyła z nim i poczęła dziecko. Domagała się od Łukasza albo zawarcia ślubu w obliczu Kościoła albo wypłacenia 10 grzywien.