Jedna z wczesnych interpretacji dzieła Nietzschego ujmowała je w duchu darwinistycznej ewolucji. Dzieło opowiadać miało o rozwoju ludzkości od form niższych do bardziej zaawansowanych. Ta interpretacja została jednak odrzucona przez samego Nietzschego. Zamiast liniowej ewolucji centralne znaczenie ma mieć idea wiecznego powrotu, przejawiająca się na różnych płaszczyznach dzieła.
Dzieło było niezwykle popularne w Niemczech. Na początku XX w. uważano je za jedno z dzieł najpełniej wyrażających „bojowego ducha Niemców”. Obok Fausta i Biblii było dziełem najczęściej zabieranym na pole bitwy przez niemieckich żołnierzy I wojny światowej. Wydano ok. 150.000 specjalnych, wytrzymałych egzemplarzy frontowych dzieła. Na wczesną recepcję dzieł Nietzschego ogromny wpływ miała działalność jego siostry, Elisabeth Förster-Nietzsche, opiekującej się jego spuścizną, ale także ograniczającej do niej dostęp i skłaniającej ku nacjonalistycznej interpretacji.
Z powodu swego niejasnego, profetycznego stylu praca była też krytykowana przez czytelników ceniących jasność wywodu. Omawiając ją w Harold Bloom uznał ją za nie nadającą się do czytania.