Wzór zębowy to (18-23)-(18-23)/(17-21)-(18-22) u samców i (19-23)-(18-23)/(18-21)-(18-22) u samic.
Od 5,2 do 14,7% masy ciała mitsukuriny stanowi jej wątroba. Nie wiadomo, jaką funkcję przystosowawczą ma tak powiększony narząd u tego gatunku.
Biologia Mitsukurina poluje prawdopodobnie przeszukując dno morskie przy użyciu swojego wydłużonego wyrostka na głowie, wyposażonego w wyspecjalizowane narządy zmysłowe. W żołądkach tych rekinów znajdywano małe ryby, skorupiaki i głowonogi. Dzięki wysuwalnym szczękom mitsukurina przypuszczalnie wciąga do paszczy drobne organizmy wypłoszone pyskiem z dna oceanu. Domniema się, że tak jak inne lamnokształtne, jest gatunkiem jajożyworodnym (aczkolwiek nie odłowiono do tej pory ani jednej ciężarnej samicy).
Mitsukurina jest dużym zwierzęciem i dorosłe osobniki prawdopodobnie nie mają naturalnych wrogów. Opisano dwa gatunki tasiemców, pasożytujących wyłącznie u przedstawicieli tego gatunku rekina: Litobothrium amsichensis i Marsupiobothrium gobelinus.
Znaczenie gospodarcze Znaczenie gospodarcze tych ryb jest minimalne. Okazjonalnie trafiają się przy trałowaniu przy użyciu włoków, czasem podczas połowów na głębinowe takle (sznury haczykowe) lub przy użyciu sieci skrzelowych.