Anny: Ignacego Kwiotka (lat 48) i Ignacego Kwitka (lat 42, restaurator), którzy zostali przez Huberta Chleboscha, żandarma Schweighardta i trzech Bawarczyków z Freikorps Oberland wywleczeni z mieszkania i strąceni do kamieniołomu Krowiok. Pomordowani mieli poprzecinane arterie na szyi i rękach. W tym stanie strącono ich w przepaść.
W 1934 r. właścicielka tego terenu, hrabina von Francken-Sierstorpff z Żyrowej, przekazała dawny kamieniołom NSDAP (według innej wersji, nie będąc zwolenniczką nazizmu, została do tego zmuszona). Nowe władze niemieckie postanowiły upamiętnić Niemców poległych w 1921 r. i już w tym roku rozpoczęto przebudowę kamieniołomu na amfiteatr. Projektantami byli architekci berlińscy Franz Böhmer i Georg Petrich. Obiekt miał 7 tys. miejsc siedzących i 20 tys. stojących. Góra Świętej Anny, poza faktem bycia miejscem bitwy, była również najwyższym punktem ówczesnych niemieckich kresów wschodnich; dodatkowo mauzoleum miało być przeciwwagą dla pobliskiego katolickiego sanktuarium i klasztoru.