Podczas II wojny światowej amfiteatr posłużył jako miejsce kaźni powstańców śląskich. W „Wielkiej Monografii Historycznej Ziemi Zdzieszowickiej” Jerzy Szołtysek podaje: Szerokim echem odbiła się sprawa dawnych aktywnych powstańców śląskich. Choć w myśl prawa międzynarodowego należało ich potraktować jak jeńców wojennych i kombatantów, to wydano wyrok, sprowadzono ich na Górę Świętej Anny i strącono ich ze skały w czeluść amfiteatru.
Na trzy dni przed planowanym przyjazdem Adolfa Hitlera w czasie wojny na Górę Świętej Anny, burza wypłukała ładunki wybuchowe, którymi członkowie ruchu oporu zaminowali podziemia. Winnych i prawdopodobnie niewinnych, ponad 50 osób zrzucono ze szczytu na scenę amfiteatru. Wizyta Führera nie doszła do skutku.
Mauzoleum Nad krawędzią amfiteatru powstawało mauzoleum ku czci pięćdziesięciu jeden (lub pięćdziesięciu) Niemców poległych zarówno w bitwie o Górę Świętej Anny jak i w okolicy. Zaprojektował je Robert Tischler. Prace trwały do 1938 r. Mauzoleum, otwarte uroczyście 22 maja (według innych źródeł 2 kwietnia) miało kształt monumentalnej, ale niskiej rotundy z wąskimi oknami, wzorowanymi na średniowiecznych strzelnicach - były to jednocześnie świetliki, dostarczające światło do ciemnego wnętrza. Jedną z inspiracji artystycznych był zamek cesarza Fryderyka II Castel del Monte.