Stwierdza natomiast, że główną karą piekła jest wieczne oddzielenie od Boga, a równocześnie zachowuje biblijne i tradycyjne określenie „ogień wieczny”.
W średniowiecznej teologii Tomasza z Akwinu kara potępionych obejmowała zarówno utratę najwyższego dobra, jak i cierpienia wyrażane obrazem ognia. W części uzupełniającej Summa theologiae omawiano między innymi naturę ognia, „robaka”, ciemności i innych biblijnych obrazów kary, Summa theologiae, Supplementum, q. 97..
Natura ognia piekielnego W Piśmie Świętym ogień jest jednym z najczęstszych obrazów sądu i potępienia. Kościół zachowuje ten język, nie przedstawiając jednak szczegółowego fizycznego mechanizmu oddziaływania ognia na duszę lub ciało.
W historii teologii natura ognia piekielnego była przedmiotem sporów. Wydana w 1910 roku Catholic Encyclopedia informowała, że większość ówczesnych teologów katolickich interpretowała go jako rzeczywisty ogień o szczególnej naturze. Encyklopedia zaznaczała jednak, że istniała również interpretacja metaforyczna, której Kościół nie potępił. Artykuł ten jest źródłem historycznym przedstawiającym stan teologii na początku XX wieku, a nie współczesnym dokumentem Magisterium.