Sam termin wywołuje kontrowersje przez swoją nieprecyzyjność i metaforyczność, stąd też pojawiają się w języku polskim propozycje innych terminów, m.in.: homonimy międzyjęzykowe, paronimia międzyjęzykowa, pułapki leksykalne, złudne odpowiedniki, zdradliwe wyrazy, zwodnicze ekwiwalenty leksykalne, aproksymaty. Niemniej i one są mało precyzyjne, nie zawsze adekwatne i nie weszły jak dotąd do powszechnego użycia w badaniach językoznawczych oraz w praktyce leksykograficznej. W dalszym ciągu w użyciu są więc nazwy: „fałszywi przyjaciele tłumacza”, „tautonimy”, (rzadziej) „” (wym. )transkrypcja wymowy za: Wielki słownik wyrazów obcych PWN pod red. Mirosława Bańko. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ..
Zobacz też
internacjonalizm paronim tautonim
Przypisy Koessler, Maxime/Derocquigny, Jule: Les faux amis ou les trahisons de vocabulaire anglais. Paris: Vuibert, 1928. Szałek, Marek/Nečas, Jiŕí: Czesko-polska homonimia. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 1993. . Tokarz, Emil: Pułapki leksykalne Słownik aproksymatów polsko-chorwackich. Katowice: „Śląsk” sp. z o.o., 1998. Kątny, Andrzej: Kontakty językowe a „faux amis” i internacjonalizmy, [w]: Problemy frazeologii i leksykografii. Materiały z konferencji zorganizowanej przez Wydział Filologiczny Wszechnicy Mazurskiej Olecko, 16-17 czerwca 1999 rok.