W 1943 Armia Stanów Zjednoczonych przeprowadziła reorganizację, która objęła Ordre de Bataille jednostek wojskowych prawie każdego szczebla. Większość zmian polegała na redukcji wszystkich „niebojowych” oddziałów i w porównaniu z wcześniejszą organizacją amerykańskiej dywizji pancernej stan osobowy został zmniejszony o ponad 3600 osób. Zmniejszono także o połowę liczbę czołgów lekkich, zwiększono za to ilość piechoty zmechanizowanej.

Ordre de Bataille Dywizja pancerna składała się z trzech batalionów piechoty zmechanizowanej, trzech batalionów pancernych, trzech batalionów artylerii oraz szeregu oddziałów pomocniczych i sztabowych. Większość amerykańskich dywizji miała tzw. „trójkową” strukturę (triangular organisation) – trzy jednostki niższego szczebla składały się na jedną jednostkę bezpośrednio wyższego szczebla. Łącznie w dywizji pancernej służyło 10937 oficerów, podoficerów i żołnierzy.