Łotewski Troicki Batalion Strzelecki (ros. Латышский Троицкий батальон) – jednostka wojskowa złożona z Łotyszy podczas wojny domowej w Rosji.

Rozkazem ministra wojny Komucza gen. Gałkina z 1 października 1918 r. w Troicku został sformowany 1 samodzielny batalion strzelecki złożony z Łotyszy. Byli to zarówno byli żołnierze z czerwonych pułków strzelców łotewskich, jak też koloniści łotewscy z Syberii i uchodźcy. Liczebność jednostki osiągnęła ok. 1 tys. żołnierzy. Dowódcą został płk Jānis Kurelis. Weszła ona w skład Armii Zachodniej. Admirał Aleksandr Kołczak i inni biali dowódcy nie dowierzali jednak Łotyszom. W związku z tym, nawiązali oni kontakt z dowództwem Korpusu Czechosłowackiego, a za jego pośrednictwem z wojskowymi przedstawicielstwami Francji i Wielkiej Brytanii na Syberii. Dzięki uzyskanym od nich środkom finansowym zdołano uzbroić i umundurować batalion. Pieniądze miały później zwrócić władze niepodległej Łotwy.