W lutym 1919 r. batalion został formalnie włączony do 21 Jaickiej Dywizji Strzeleckiej dowodzonej przez Łotysza gen. Kārlisa Goppersa. Zaproponował on dowódcy batalionu podporządkować się pod względem militarnym francuskiej misji wojskowej pod przewodnictwem gen. Maurice’a Janina. W tej sytuacji dowództwo batalionu starało się nie brać udziału w większych walkach wojsk adm. Kołczaka z bolszewikami, gdyż zamierzało w jak najliczniejszym stanie powrócić na Łotwę. Jednakże od kwietnia 1919 r. część batalionu uczestniczyła w zwalczaniu bolszewickiej partyzantki w rejonie Troicka. Pewna liczba łotewskich żołnierzy przeszła wówczas na stronę bolszewików. W czerwcu 1919 r. Łotysze przeszli pod zwierzchnictwo Francuzów. Odtąd zostali wycofani z rejonu walk, pełniąc jedynie służbę garnizonową w Troicku. Od lipca 1919 r., podczas odwrotu białych wojsk z Syberii, batalion poprzez Omsk, Tomsk, Czytę i Harbin w Mandżurii przeszedł wiosną 1920 r. do Władywostoku. Tam stacjonował wraz z Łotewskim Imantskim Pułkiem Strzeleckim, pełniąc służbę wartowniczą i ochronną. Wiosną 1920 r.