Cerkiew przeszła gruntowny remont w ostatnich latach XVIII w., kiedy Wólka Wygonowska należała do podstolego ziemi mielnickiej Ignacego Bobrownickiego.
Zgodnie z postanowieniami synodu połockiego (1839), parafia została przyłączona do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1847 liczyła 923 wiernych. W dalszych latach nastąpił wzrost liczby parafian (w 1879 – 1156, na początku XX w. – prawie 2000). Według danych eparchii litewskiej z 1875, do parafii należały wsie: Wólka Wygonowska, Czechy, Dydule, Gregorowce, Krasne Sieło, Kruhła, Moskowce i Oleksze. W tym czasie przeprowadzono remont cerkwi, którą wyposażono w nowy ikonostas. W latach 80. XIX w. założono cerkiewne szkoły gramoty w Czechach, Dydulach, Gregorowcach i Krasnym Siele. Działalność parafii została przerwana w 1915, kiedy to wskutek działań wojennych większość ludności prawosławnej udała się w głąb Rosji.
Po powrocie mieszkańców z bieżeństwa w latach 1919–1921 parafia nie otrzymała statusu etatowej placówki i została dołączona do Kleszczel. Większość ziemi cerkiewnej przekazano Dyrekcji Lasów Państwowych w Siedlcach. Dopiero w 1927 władze państwowe zezwoliły na otwarcie etatowej filii parafii Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy w Kleszczelach.