Następny film reżysera, Dom dobry (2025), poświęcony został wielowarstwowym przejawom przemocy domowej, jakiej na mężatce (Agata Turkot) dopuszcza się jej partner (Tomasz Schuchardt). Pomimo wysokiej frekwencji kinowej (2 miliony widzów do listopada 2025 roku) film był odbierany chłodno przez krytyków. Jak podsumowywał Jakub Majmurek: „Pojawiają się głosy zarzucające reżyserowi tanie epatowanie sensacją czy torture porn […]. Można było odnieść wrażenie, że […] Smarzowski […] ze swoją estetyką i tematyką zaczął wyraźnie rozmijać się z progresywną kinofilską publicznością”.
Życie prywatne Smarzowski niechętnie udzielał wywiadów dotyczących swego życia prywatnego. Z ustaleń mediów wynikało, że ma żonę i dwójkę dzieci, a także deklaruje się jako ateista. Wśród swoich ulubionych reżyserów wymieniał realizatorów kina autorskiego, między innymi Andrieja Zwiagincewa, Michaela Hanekego, Asghara Farhadiego, Kim Ki-duka, Aleksieja Bałabanowa i Larsa von Triera.
Styl filmowy Rafał Christ z portalu Spider’s Web następująco podsumowywał twórczość reżysera: