Nadto w 1996 pomagał w szukaniu sponsorów oraz wsparcia dla podupadającego klubu piłkarskiego Lechia/Olimpia Gdańsk, który mimo tego w ciągu dwóch lat spadł o dwie klasy rozgrywkowe, po czym został rozwiązany. Urząd wojewody sprawował do lipca 1996.

Odwołanie Macieja Płażyńskiego przez premiera Włodzimierza Cimoszewicza spowodowało szereg protestów przedstawicieli samorządów lokalnych, stoczniowców i innych grup zawodowych, których kulminacją był kilkutysięczny wiec pod gdańskim Dworem Artusa. W tym samym roku został wiceprzewodniczącym Akcji Wyborczej Solidarność w województwie gdańskim.

Lata 1997–2005 W wyborach parlamentarnych w 1997 kandydował do Sejmu z ramienia AWS w okręgu gdańskim. Uzyskał mandat posła III kadencji, otrzymując 124 683 głosów (najlepszy indywidualny wynik w tych wyborach w Polsce). W październiku 1997 wybrano go na urząd marszałka SejmuUchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 października 1997 r. w sprawie wyboru Marszałka Sejmu ()., który sprawował przez całą kadencję do 2001. Dołączył do powstałego również w 1997 Ruchu Społecznego AWS.