Działalność miejscowych głosicieli koordynuje japońskie Biuro Oddziału, a Biuro Krajowe znajduje się w Katmandu.
Historia Początki W marcu 1970 roku rodzina Świadków Jehowy z Indii przeniosła się do Katmandu i tam zaczęła głosić wyznawaną religię. Działalność kaznodziejską prowadzono nieoficjalnie, głównie wśród znajomych i współpracowników, ponieważ konstytucja Nepalu zabraniała wówczas prozelityzmu, za który groziły wysokie sankcje karne zarówno ewangelizatorom, jak też nowo pozyskiwanym wyznawcom. Rodzina ta regularnie urządzała w swym domu zebrania religijne, zapraszając na nie zainteresowanych. Po czterech latach, w marcu 1974 roku, przyłączyli się do nich członkowie rodziny pewnego sekretarza rodziny królewskiej, a później on sam.
Wyznawcy, których było stać na daleką podróż przez góry, początkowo jeździli na większe zgromadzenia do Indii. Dwóch wyznawców z Indii w różnych okresach znalazło w Nepalu zatrudnienie i przez kilka lat pomagało w umacnianiu nowo powstałego zboru. W roku 1976 w Katmandu było 17 głosicieli.