Pod koniec 1984 roku władze zaczęły nakładać ograniczenia. Aresztowano czworo wyznawców na cztery dni, a w jednej z wiosek nawet osoby, z którymi studiowano Biblię. Sześć z nich zwolniono dopiero po upływie 43 dni. W niedługim czasie było jeszcze kilka innych aresztowań, jednak nikogo nie postawiono w stan oskarżenia. Ostatnie zatrzymanie grupy wyznawców miało miejsce w 1989 roku, ale po trzech dniach ich wypuszczono. Przedstawiciele władz żądali złożenia przez zatrzymanych deklaracji zaprzestania ewangelizacji, na co żaden z zatrzymanych nie wyraził zgody; część z nich musiała jednak podpisać oświadczenie o gotowości poniesienia konsekwencji, gdyby ponownie zostali przyłapani na prowadzeniu działalności kaznodziejskiej.
W roku 1985 wybudowano pierwszą własną Salę Królestwa; liczba głosicieli wzrosła do 35 w jednym stołecznym zborze. Przez dłuższy czas służyła ona także jako miejsce do przedstawiania programu zgromadzeń okręgowych.
Rejestracja prawna i rozwój działalności Od lat 90. XX wieku Świadkowie Jehowy korzystali z coraz większej miary wolności religijnej. Zaprzestano aresztowań, a w 1994 roku wyznanie uznano prawnie. W Katmandu prowadzi się tłumaczenie publikacji o tematyce biblijnej na język nepalski.