Aleksander Ostrzeniewski (ur. ok. 1855, zm. ok. 1917) – polski inżynier kolejowy i wynalazca.
Kształcił się w Instytucie Technologicznym w Petersburgu, który ukończył w 1878. Zajmował się problematyką energetyczną i komunikacyjną, był autorem szeregu publikacji, uzyskał kilka patentów.
Interesował się lotnictwem, a jego przyszłość wiązał z ornitopterami i pionowzlotami odrzutowymi. W latach 1875–1882 opracował kilka modeli ornitoptera, prowadził też prace nad optymalną konstrukcją skrzydła wykonującego ruch okresowo-zmienny. W 1898 we lwowskim "Czasopiśmie Technicznym" opublikował artykuł pt. Żegluga powietrzna, w którym omawiał techniczne zagadnienia konstrukcji skrzydła oraz przedstawił oryginalną metodę obliczeń konstrukcyjnych ornitoptera. Jako pierwszy polski technik obliczył wielkość sił niezbędnych do uniesienia urządzenia w powietrze, jednak ze względu na przyjmowane przy ówczesnym poziomie wiedzy, błędne założenia dotyczące źródeł powstawania siły nośnej skrzydła, uzyskane wyniki odbiegały od rzeczywistości.