Opracował własne rozwiązania konstrukcji ruchomego skrzydła, oparte na układzie sprzężonych dźwigni, a tematykę tę kontynuował w pracy Opór w powietrzu spadochronów (1914) i niepublikowanych Warunkach szczególnych spadania i wzbijania się pionowego ptaków, gdzie omówił kilka pomysłów na urządzenia pionowego startu i lądowania, działające w oparciu o efekt sprężania lub siły odrzutu gazów.
Pracował w rosyjskim kolejnictwie, m.in. przy budowie Wielkiej Kolei Transsyberyjskiej. W ostatniej dekadzie XIX w. opracował projekty zastosowania paliwa płynnego do opalania kotłów parowych, które próbował zastosować w parowozach i samochodach. Opublikował w "Przeglądzie Technicznym" artykuł Ruszty dla paliwa płynnego (1893), poświęcony tej tematyce. Pracował też nad wykorzystaniem pary przegrzanej i systemu kotłów różnicowych, a swoje pomysły omówił w artykule pt. Układ różnicowy kołów parowych ("Czasopismo Techniczne", 1904).
Od 1881 zajmował się projektem siłowni wykorzystującej pływy morskie jako źródło energii i należał do światowych pionierów w tej dziedzinie. W 1892 zamieścił w "Czasopiśmie Technicznym" artykuł pt. Użycie przypływów i odpływów morskich jako siły.