Za swoją służbę został dwukrotnie wymieniony w sprawozdaniu (w tym w ostatniej depeszy Lorda Kitchenera z 23 czerwca 1902 roku) i odznaczony Orderem za Wybitną Służbę.
Po zakończeniu wojny Poole opuścił Kapsztad w lipcu 1902 roku i wrócił do Anglii. W latach 1903–1904 służył w Somaliland Field Force i brał udział w kampanii somalijskiej. Następnie brał udział w działaniach wojennych w północnej Nigerii w 1904 roku i we wrześniu 1906 roku otrzymał stały awans na kapitana, a następnie, po oddelegowaniu do służby jako adiutant jednostki milicji w marcu 1907 roku, na majora w 1909 roku. Przeszedł na emeryturę wojskową na początku 1914 roku.
Został ponownie powołany do służby po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 roku. W 1915 roku został podpułkownikiem, a 26 maja 1917 roku otrzymał tymczasowy awans na generała majora. W tym samym roku został mianowany Kawalerem Orderu św. Michała i św. Jerzego, a w 1918 roku Kawalerem Orderu Łaźni. Po spędzeniu dwóch lat w Rosji, w latach 1918–1919 pełnił funkcję generała dowodzącego Siłami Ekspedycyjnymi w północnej Rosji, a w 1919 roku został mianowany Kawalerem Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego. Ostatecznie przeszedł na emeryturę jako generał major w 1920 roku.