Poza najwyższymi odznaczeniami brytyjskimi, w trakcie swojej kariery wojskowej został uhonorowany także przez kilka rządów innych państw, między innymi został Oficerem francuskiej Legii Honorowej w 1916 roku, kawalerem rosyjskiego Orderu Świętego Stanisława I klasy i Orderu Świętego Włodzimierza III klasy w 1918 roku oraz Oficerem Orderu Korony Rumunii także w 1918 roku.
Kandydował z ramienia Partii Konserwatywnej w wyborach uzupełniających z okręgu Bodmin w 1922 roku, ale przegrał z Isaakiem Footem. Ponownie ubiegał się o to stanowisko w wyborach powszechnych w 1922 i 1923 roku, ale w obu przypadkach przegrał z urzędującym kandydatem. Był zastępcą wojewody (Deputy Lieutenant) w Kornwalii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjscy generałowie Kategoria:Uczestnicy II wojny burskiej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Wojna domowa w Rosji (biografie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Odznaczeni Orderem Wybitnej Służby Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1936