Po ustawieniu okrętu dziobem w kierunku celu, w odległości ok. 600 metrów, U-27 wystrzelił w kierunku E3. Po około 12 sekundach na pokładzie niemieckiego okrętu usłyszano dużą eksplozję, a obserwacja powierzchni wykazała dużą liczbę szczątków okrętu, rozerwanego w połowie na dwie części, które szybko zatonęły wraz z załogą. Pierwotnie wprawdzie ocalało z eksplozji 4 ludzi, którzy w momencie ataku znajdowali się na mostku brytyjskiego okrętu, jednak Wegener nie chcąc ryzykować kontrataku ewentualnych innych pozostających w pobliżu brytyjskich jednostek, pozostał w zanurzeniu przez pół godziny, po wynurzeniu zaś nie odnaleziono jakichkolwiek rozbitków.
Akcja U-27 zapisała się w historii wojen morskich jako pierwsze w dziejach skuteczne zatopienie okrętu podwodnego przez inny okręt podwodny.
Zatopienie przez HMS „Baralong” Bernd Wegener aż do dnia zatopienia jego własnej jednostki 19 sierpnia 1915 roku, konsekwentnie stosował się do wymogów prawa, nakazujących udzielić załogom zatapianych statków czasu na opuszczenie jednostekRobert C. Stern: The hunter hunted, s. 9–11. Tego dnia na Morzu Północnym w okolicach Western Approaches U-27 wykrył parowiec SS „Nicosian” i zmusił go do zatrzymania się, za pomocą strzałów przed jego dziób.