Niszczyciele eskortowe typu Buckley – amerykańskie niszczyciele eskortowe z okresu II wojny światowej. Łącznie zbudowano 148 jednostek tego typu, z których 46 przekazano Wielkiej Brytanii. Sześć kolejnych ukończono po zmianie planów jako szybkie transportowce desantowe (APD), w latach 1944–1945 do tej wersji przebudowano 36 dalszych okrętów.
Historia Po wybuchu II wojny światowej w Europie US Navy zgłosiła zapotrzebowanie na nowe oceaniczne okręty eskortowe, mogące zastąpić przewidywane do tej roli stare niszczyciele typów Wickes i Clemson, znane jako „flush-deck” („gładkopokładowe”). Korzystając z prowadzonych wcześniej prac koncepcyjnych opracowano projekt prostych i przystosowanych do masowej produkcji jednostek. W połowie 1941 roku Wielka Brytania zwróciła się z prośbą o pilną dostawę dużej liczby niszczycieli eskortowych. W lipcu powstał projekt okrętu British Destroyer Escort, zakładający wyporność 1144 ton przy długości kadłuba 94 m, napęd składający się z turbin parowych o łącznej mocy 12 000 shp, nadający prędkość maksymalną 24 węzłów oraz uzbrojenie składające się z dział uniwersalnych kalibru 76 mm, trzech wyrzutni torpedowych i miotacza bomb głębinowych Hedgehog.