Dla wzmocnienia ochrony przeciwlotniczej na części jednostek zdemontowano wyrzutnie torpedową, zastępując ją czterema pojedynczymi działami Bofors typu armijnego. Pod koniec wojny ponad sto okrętów zostało wytypowanych do przezbrojenia w dwa pojedyncze działa uniwersalne Mk 30 L/38 kal. 127 mm (5 cali), ale wobec zakończenia działań pełną konwersję przeprowadzono jedynie na 11 z nich.
Do kierowania ogniem artyleryjskim służyły: dalmierz o bazie 2,5 metra oraz dwa systemy naprowadzania Mk 51 dla dział małokalibrowych. W przypadku jednostek przezbrojonych w działa 5-calowe były one zastępowane dedykowanym dla nich radarowym systemem kierowania ogniem Mk 52. Wyposażenie elektroniczne niszczycieli typu Buckley stanowiły radary wykrywania celów nawodnych typu SL (lub nowszego typu SS) i obserwacji przestrzeni powietrznej typu SA z integralnym systemem rozpoznawania „swój-obcy” (IFF). Do wykrywania zanurzonych okrętów podwodnych służył sonar typu QC w chowanej opływce pod kadłubem, zaś do namierzania transmisji radiowych przeciwnika radionamiernik HF/DF.
Według projektu załoga liczyła 15 oficerów oraz 198 podoficerów i marynarzy.
Przypisy
Bibliografia
Andrzej Kraśnicki: Statki i Okręty Tajemnice, Katastrofy, Bitwy. Księży Młyn: 2021. ISBN 978-83-7729-654-7
Buckley