Zapas 340 ton paliwa pozwalał przepłynąć 4940 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów. Okręty typu Buckley nie posiadały awaryjnych generatorów elektrycznych.
Pierwotne uzbrojenie artyleryjskie niszczycieli składało się z trzech pojedynczych dział uniwersalnych Mk 22 L/50 kal. 76 mm (3 cale) na otwartych stanowiskach, chronionych jedynie niewysokimi osłonami przeciwodłamkowymi, dwóch na dziobie, w superpozycji, trzecim na rufie; jednego poczwórnego zestawu dział automatycznych Mk 2 kal. 28 mm (1,1 cala, tzw. chicagowskie pianina) na rufie, w superpozycji do działa kal. 76 mm oraz od sześciu do dziesięciu pojedynczych dział automatycznych Oerlikon kal. 20 mm. Ponadto okręty posiadały potrójną wyrzutnię torped kal. 533 mm na śródokręciu (nie miały jej niszczyciele przekazane Royal Navy), miotacz pocisków głębinowych Hedgehog na stanowisku za pierwszym działem 3-calowym, osiem burtowych miotaczy bomb głębinowych (tzw. K-guns) oraz dwie zrzutnie bomb głębinowych na rufie. Okręty brytyjskie miały przyspawane do pokładu rufowego prowadnice, umożliwiające przenoszenie i wystrzeliwanie bomb głębinowych Mk X. W toku służby, najpierw na okrętach brytyjskich, później także na większości amerykańskich, sprawiające kłopoty działa kal. 28 mm były wymieniane na podwójnie sprzężone działa Bofors kal. 40 mm.